De blurting-methode: studeren door alles op te schrijven
Je aantekeningen vijf keer gelezen en toch een black-out bij de toets? De blurting-methode laat zien wat je echt weet. Zo doe je het.
Je hebt je aantekeningen zo vaak gelezen dat je de kopjes kunt opzeggen. Dan begint de toets, je leest de eerste vraag en je hoofd is leeg. Waar is het allemaal gebleven?
Probeer blurting. Lees één onderwerp, sluit je aantekeningen en schrijf op een blanco pagina alles op wat je nog weet. Open dan je aantekeningen en vul in een andere kleur aan wat je miste. Die gaten die je aanvult, zijn precies wat je moet leren.
Wat is de blurting-methode?
Je hebt alleen een blanco pagina nodig.
De studiegids van Birmingham City University verdeelt het in een paar stappen:
- Kies één onderwerp. Klein is beter: "celtransport", niet "heel biologie".
- Lees je aantekeningen erover tot je het snapt.
- Blurt. Verberg je aantekeningen en schrijf alles op wat je nog weet. Woorden, pijlen, kleine tekeningetjes, alles. Rommelig mag.
- Controleer. Open je aantekeningen en voeg in een andere kleur toe wat je miste.
- Doe het later opnieuw, zonder naar je aantekeningen of je vorige blurt te kijken.
De gekleurde inkt is je leerlijst. Zwart betekent dat je het voorlopig kunt overslaan.
Is de blurting-methode effectief?
Ja. Er is een bekend onderzoek dat de eerste helft van blurting testte: alles uit je hoofd opschrijven.
In 2006 lieten Henry Roediger en Jeffrey Karpicke studenten twee korte teksten lezen. De ene lazen ze opnieuw. Voor de andere kregen ze een blad met alleen de titel en schreven ze zoveel op als ze zich herinnerden. Geen feedback, geen antwoorden.
Vijf minuten later werd de herlezen tekst iets beter onthouden. Maar een week later was het omgekeerd: studenten onthielden 56% van de tekst die ze hadden opgeschreven, en slechts 42% van de tekst die ze hadden herlezen. In een tweede experiment waren de studenten die alleen herlazen het meest zeker dat ze het zouden onthouden, en onthielden ze het minst.
Herlezen gaf ze het gevoel klaar te zijn. Opschrijven zorgde dat ze het onthielden.
Blurten op iPad (en zien hoe het rood krimpt)
Papier werkt prima. Het fijne van iPad is dat je aantekeningen van de les en elke blurt op één plek staan, zodat je jezelf beter ziet worden.
- Lees je aantekeningen van de les over één onderwerp.
- Tik in je vak (bijvoorbeeld Biologie) op + Nieuw → Notitieboek, schrijf het onderwerp bovenaan en blurt in zwart.
- Sleep je aantekening van de les vanuit de zijbalk naar de linker- of rechterrand van het scherm. Hij opent naast je blurt. Zet de pen op rood en voeg toe wat je miste.
- Twee dagen later blurt je opnieuw op een nieuwe pagina, voordat je ergens naar kijkt. Controleer dan op dezelfde manier.
Leg je eerste blurt naast je tweede, en het rood zou moeten krimpen. Wat nog rood is, leer je als volgende.
De BCU-gids zegt ook dat je elke sessie kort moet houden, pauzes moet nemen en je blurting over meerdere dagen moet spreiden in plaats van alles tegelijk te doen. Zo kan het: blurt op dag 1, nog eens twee of drie dagen later en een laatste keer in de week van het examen. Als die laatste pagina bijna geen rood heeft, weet je het.
Blurting of flashcards: wat is beter?
Gebruik beide. Ze testen verschillende dingen.
Blurting controleert het grote geheel: hoe de ideeën samenhangen en of je het onderwerp in je eigen woorden kunt uitleggen. Flashcards zijn beter voor de kleine feiten die je steeds vergeet, zoals een definitie, een datum of een formule.
Gebruik dus de rode regels. Maak een lasso om een rode regel in je blurt, tik op de selectie en kies Bewerken → Flashcard maken. Schrijf de vraag op de voorkant. Gemiste kaarten komen snel terug. Kaarten die je kent, wachten langer. Hier lees je hoe je handgeschreven aantekeningen omzet in flashcards.
Wil je dieper in op één lastig idee? Probeer de Feynman-techniek. Een hele lesstof omzetten in vragen? Zie hoe je een studiegids maakt van je aantekeningen.